त्या बाळाला उद्या पुन्हा 'बेशुद्ध' करण्यासाठी जे औषध लागेल, त्याची किंमत तुम्ही त्या १० रुपयांच्या नोटेतून मोजली आहे... ते पैसे दुधासाठी नव्हतेच!

नळ स्टॉप किंवा युनिव्हर्सिटी चौकातल्या ट्रॅफिकच्या गदारोळात, हॉर्नच्या कर्णकर्कश आवाजाने आपल्या एसी गाडीत बसल्या बसल्या सुद्धा आपली चिडचिड होते. पण त्याच कोलाहलात, सिग्नलवर उभ्या असलेल्या बाईच्या कडेवरचं तान्हं बाळ मात्र मेलेल्यासारखं शांत कसं झोपू शकतं, हा प्रश्न तुम्हाला कधी अस्वस्थ करत नाही का?

तुम्ही कधी निरखून पाहिलंय का त्या बाळाकडे?

मान लोंबकळलेली...

तोंडातून लाळ गळतेय...

डोळे अर्धवट उघडे...

आणि आपण काय करतो?

खिशात हात घालतो, दहा-वीस रुपयांची नोट काढतो आणि त्या बाईच्या हातावर टेकवून स्वतःला 'दानशूर' समजून मोकळे होतो.

तुम्हाला माहितीये?

तुमची ती दहा रुपयांची नोट त्या बाळासाठी 'मदत' म्हणून जात नाही, तर त्याच्या 'मृत्यूचा' ऍडव्हान्स म्हणून जमा होते.

हे ऐकायला कडू वाटेल, पण हेच त्या सिग्नलवरचं भयानक सत्य आहे.

जरा डोकं चालवा! 🧠

घरात मिक्सरचा आवाज झाला तरी बाळ दचकून उठतं, आणि इथे पुण्याच्या ट्रॅफिकचा ९० डेसिबलचा गोंगाट, गाड्यांचा धूर आणि उन्हाचा तडाखा असताना हे सहा महिन्याचं पोरगं हलत सुद्धा कसं नाही?

🚨 हे नैसर्गिक नाही. हे 'केमिकल' आहे.

ते नैसर्गिकरित्या झोपलेलं नसतं, तर त्याला 'झोपवलेलं' असतं! त्या बाळाला शांत ठेवण्यासाठी आईचं दूध नाही, तर:

💉 अफूची गोळी,

💉 झोपेच्या औषधांचा ओव्हरडोस,

💉 किंवा चक्क देशी दारूचे थेंब पाजले जातात.

का?

कारण बाळ रडलं, हातपाय झाडू लागलं, तर त्या बाईला भीक मागायला त्रास होईल. लोकांची सहानुभूती मिळवण्यासाठी ते बाळ 'केविलवाणं' आणि 'बेशुद्ध' असणंच त्या धंद्याची गरज असते. आम्ही डॉक्टर अशा मुलांना बघतो तेव्हा काळजाचं पाणी होतं, त्यांचं लिव्हर सडलेलं असतं, मेंदू सुन्न झालेला असतो आणि शरीर फक्त हाडांचा सापळा बनलेलं असतं.

बाजार: 'रेंट अ बेबी' (Rent A Baby) 👶💸

आणि याहून संतापजनक गोष्ट सांगतो—अनेकदा त्या बाईच्या कडेवरचं बाळ तिचं स्वतःचं नसतंच!

पुण्याच्या झोपडपट्ट्यांमध्ये, रेल्वे स्टेशनच्या मागे एक काळं रॅकेट चालतं—'रेंट अ बेबी'! लायब्ररीतून पुस्तक भाड्याने आणावं तशी ही मुलं दिवसाला शंभर-दोनशे रुपयांवर भाड्याने मिळतात.

आज या बाईच्या कडेवर, तर उद्या दुसऱ्या चौकात दुसऱ्या बाईच्या कडेवर!

ज्या बाळाची अवस्था जितकी बिकट, जे बाळ जितकं जास्त कुपोषित, त्याला मार्केटमध्ये तितका जास्त भाव. परराज्यातून पळवून आणलेली किंवा टाकून दिलेली ही अनौरस मुलं म्हणजे या माफियांसाठी फक्त 'पैसा छापण्याच्या मशीन्स' आहेत.

तुमच्या १० रुपयांचे गणित 🧮

तुम्ही दिलेल्या पैशाचं काय होतं माहितीय?

त्या पैशातून बाळाला दूध मिळत नाही.

त्या पैशाचा मोठा हिस्सा जातो त्या टोळीप्रमुखाकडे आणि उरलेले पैसे वापरले जातात त्या बाळासाठी उद्याचा 'नशेचा डोस' विकत घेण्यासाठी.

म्हणजे अप्रत्यक्षपणे आपणच त्या बाळाला नशा करण्यासाठी पैसे पुरवतोय. जोपर्यंत ते बाळ गुंगीत आहे, तोपर्यंतच त्याच्या हातात भीक पडते. ज्या दिवशी ते बाळ मोठं होईल, त्याची नशेमुळे वाढ खुंटलेली असेल, तेव्हा त्याला कचऱ्यासारखं फेकून दिलं जातं. किंवा लोकांना त्याची दया यावी म्हणून त्याचे हात-पाय तोडून, डोळे फोडून त्याला कायमचं अपंग बनवून पुन्हा रस्त्यावर बसवलं जातं.

यंत्रणा काय करते?

पोलिसांना किंवा यंत्रणेला हे माहित नाही का? सगळं माहित आहे. पण हे रॅकेट इतकं ऑर्गनाईज्ड आहे की, पकडलं तरी पुराव्याअभावी सुटतात. आपल्याकडे रस्त्यावरच्या भिकाऱ्यांची 'डीएनए टेस्ट' करायची सोय नाही, त्यामुळे "हे माझंच बाळ आहे" असं सांगून त्या सुटतात आणि दुसऱ्या दिवशी पुन्हा तोच खेळ सुरू होतो.

पुणेकरांनो, ही विनंती नाही, वॉर्निंग आहे! ⚠️

पुढच्या वेळी सिग्नलवर त्या निपचित पडलेल्या बाळाला बघून तुमच्यातली 'दया' जागी झाली, तरी पैसे देण्याची चूक करू नका. ती मदत नसते, ती त्या बालकाच्या नरकयातनांमध्ये तुमचं योगदान असतं.

तुम्हाला खरंच काही करायचं असेल, तर त्या बाईच्या डोळ्यात डोळे घालून विचारा— "बाळ का झोपलंय?"

खायला द्या, पाणी द्या, पण हातात पैसे ठेवू नका. १०९८ ला फोन करा, पोलिसांना बोलवा, पण गप्प बसू नका.

पुणं हे विद्येचं माहेरघर आहे, त्याला भिकेच्या आणि नशेच्या बाजाराचं केंद्र बनू देऊ नका. सिग्नल हिरवा झाला की आपण गाडी पळवून पुढे निघून जातो, पण आपल्या मागे ते बाळ मात्र त्याच धुराच्या आणि नशेच्या नरकात कायमचं अडकून राहतं, याचा विचार करा.

या पापाचे वाटेकरी होऊ नका! 🙏

डॉ. सुजित पाटील

बालरोगतज्ज्ञ, पुणे.

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖